Ga naar inhoud
Onafhankelijke gids van bedrijven en organisaties in Monaco
De gids
Bedrijven Categorieën89 Activiteitensectoren304 Bestuurders en professionals Informatie
KaliDirectory
Onze aanbiedingen

Hofleverancier van de Prins van Monaco: geschiedenis en regels van een officiële titel

Hofleverancier van de Prins van Monaco: geschiedenis en regels van een officiële titel

“Fournisseur breveté de S.A.S. le Prince Souverain de Monaco” (hofleverancier van Z.D.H. de Soevereine Prins van Monaco): deze vermelding, samen met het prinselijke wapen, staat op de gevels, verpakkingen of het briefpapier van sommige bedrijven. Ze stemt overeen met een officiële titel, toegekend bij soevereine beslissing en sinds 1976 aan precieze regels gebonden. De archieven van het Journal de Monaco tonen aan dat de traditie minstens teruggaat tot 1890, onder de regering van prins Albert I.

Wat is de titel van hofleverancier?

De titel van hofleverancier wordt bij soevereine beslissing toegekend aan een persoon of een vennootschap. Volgens de soevereine beslissing van 5 mei 1976 kan hij worden toegekend in naam van de Soevereine Prins, de Prinses of de erfprins of erfprinses. Het belangrijkste gevolg is dat de houder het prinselijke wapen mag gebruiken, in een vastgestelde vorm en steeds vergezeld van de officiële vermelding.

Ondanks de Franse naam (“brevet”) gaat het noch om een octrooi noch om een kwaliteitscertificering. De titel is evenmin een reclameaanbeveling: de tekst van 1976 verbiedt houders hun leveringen aan het Prinselijk Huis als reclameargument te gebruiken.

Een traditie die sinds 1890 is gedocumenteerd

De titel is niet ingesteld door de tekst van 1976. Het Journal de Monaco nr. 1687 van 2 december 1890 kondigt al de erkenning aan van een “fournisseur breveté de S. A. S. le Prince de Monaco”. De volgende nummers vermelden talrijke benoemingen onder de regering van Albert I, in zeer uiteenlopende beroepen:

Journal de MonacoBeroep van de benoemde leverancier
nr. 1739, 1 december 1891Kelders en winkels van een grand hotel in Monte-Carlo
nr. 1761, 3 mei 1892Apotheker
nr. 1790, 22 november 1892Tuinder en bloemist in Monte-Carlo
nr. 1853, 6 februari 1894Fabrikant van velocipedes
nr. 2068, 1 maart 1898Kleermaker

Aan het einde van de 19e eeuw onderscheidde de titel zo leveranciers van het dagelijks leven van het Prinselijk Huis, vaak buurtwinkels, en niet alleen luxehuizen.

1976: Rainier III legt de regels vast

Bij soevereine beslissing van 5 mei 1976, gepubliceerd in het Journal de Monaco van 14 mei 1976, regelde prins Rainier III de toekenning van de titel. Deze tekst ordent een reeds oude praktijk. Legimonaco, de officiële website van het Monegaskische recht, vermeldt hem als van kracht op 16 november 2026.

Wat de titel toestaat

  • het prinselijke wapen gebruiken, steeds vergezeld van de vermelding “Fournisseur breveté de S.A.S. le Prince Souverain de Monaco” of de overeenkomstige vermelding voor de Prinses of de erfprins, die mag worden vertaald
  • het aanbrengen op de gebouwen van de hoofdzetel en op die van de filialen die belangrijke leveringen aan het Prinselijk Huis verrichten
  • het aanbrengen op het vervaardigde product, als dit uitsluitend onder de naam of het merk van de houder wordt verdeeld, en op de verpakking, het briefpapier en reclamedragers zoals bedrijfsvoertuigen
  • het tijdelijk gebruiken op een beurs- of tentoonstellingsstand

De toestemming geldt niet voor dochterondernemingen of filialen in het buitenland, behalve met bijzondere toestemming.

Wat de titel verbiedt

Het wapen moet “met discretie en goede smaak” worden gebruikt, zonder mogelijke verwarring met een ander bedrijf. De houder mag niet:

  • de leveringen en diensten die hij aan de Prinselijke Familie verricht voor reclamedoeleinden gebruiken
  • zich verbinden aan persartikelen over de Prinselijke Familie
  • deelnemen aan collectieve promotiecampagnes met andere houders
  • foto's van leden van de Prinselijke Familie, of het wapen, gebruiken in een promotiecampagne voor een product
  • het wapen gebruiken als fabrieks- of dienstmerk, of het aanbrengen op doorverkochte producten

Op dit laatste punt kan het prinselijke wapen dus geen merk vervangen: om de naam of het logo van een bedrijf te beschermen, moet u een merk deponeren.

Duur, aanvraag en intrekking

Het leveranciersbrevet wordt op aanvraag toegekend, voor tien jaar en verlengbaar. Volgens de tekst van 1976 wordt de aanvraag ingediend bij het Staatssecretariaat en vermeldt ze de identiteit en hoedanigheid van de fabrikant of handelaar. Elk voorgenomen gebruik van het wapen moet vervolgens ter goedkeuring worden voorgelegd.

De toekenning kan op elk moment zonder motivering worden ingetrokken. Ze vervalt bovendien automatisch na afloop van de tien jaar, bij een wijziging van de redenen voor de toekenning, met name een wijziging van activiteit, bij stopzetting van de activiteit, overdracht van de handelsvergunning, faillissement of gerechtelijke vereffening, en bij schending van de regels. De openbare tekst legt daarentegen geen becijferd toekenningscriterium vast, zoals een anciënniteit of een leveringsvolume.

Een wapen dat door de wet wordt beschermd

De regeling steunt op wet nr. 716 van 18 december 1961. Die verbiedt het gebruik van het wapen, het embleem, de wapenspreuk, het insigne of het zegel van de Prins zonder voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit. Overtreders riskeren een gevangenisstraf van één tot zes maanden en een geldboete, of slechts een van beide straffen. Het vonnis beveelt de verwijdering van de onrechtmatig weergegeven tekens en, in voorkomend geval, de verbeurdverklaring van de voorwerpen.

Onder Albert II een levende titel

Beslissingen tot toekenning, verlenging en, zeldzamer, intrekking van de titel worden gepubliceerd in het Journal de Monaco, dat er een rubriek “Fournisseur Breveté” aan wijdt. Ze betreffen vandaag activiteiten die zo uiteenlopend zijn als voeding, ambacht, drukkerij of zakenluchtvaart.

De Halle du Midi is een voorbeeld: bij soevereine beslissing van 10 april 2018 verlengde de Prins de titel van hofleverancier die was toegekend aan deze onderneming, gespecialiseerd in zeeproducten. Haar activiteit wordt voorgesteld in ons artikel over de toonaangevende vishandel in Monaco.

Zo controleert u of een bedrijf hofleverancier is

De loutere aanwezigheid van het wapen volstaat niet om aan te tonen dat de titel nog geldig is. De controle begint bij het Journal de Monaco: een beslissing tot toekenning of verlenging moet de lopende periode dekken, dus minder dan tien jaar oud zijn. Het ontbreken van een intrekkingsbeslissing volstaat op zich niet, aangezien de titel ook kan vervallen, bijvoorbeeld bij een wijziging van activiteit. Bij twijfel kan het bedrijf zelf de beslissing voorleggen die het betreft.

Deze aanpak sluit aan bij de nuttige reflexen om de betrouwbaarheid van een dienstverlener in Monaco te controleren. Voor de bedrijven van het Vorstendom gaat het ook om naleving: het gebruik van het prinselijke wapen zonder voorafgaande toestemming valt onder de wet van 1961.

Delen LinkedIn Facebook X

Bronnen

  1. Legimonaco — Décision souveraine du 5 mai 1976 réglementant l'attribution du titre de fournisseur breveté
  2. Legimonaco — Loi n° 716 du 18 décembre 1961 sur la protection des armoiries, emblèmes, devises ou insignes officiels
  3. Journal de Monaco n° 1687 du 2 décembre 1890
  4. Journal de Monaco — Décision souveraine du 10 avril 2018 prorogeant le titre de Fournisseur Breveté accordé à la S.A.M. Halle du Midi

Veelgestelde vragen

Een hofleverancier van de Prins van Monaco is een persoon of vennootschap aan wie de Prins deze titel bij soevereine beslissing heeft toegekend. De titel staat toe het prinselijke wapen te gebruiken, met de officiële vermelding, onder de voorwaarden van de soevereine beslissing van 5 mei 1976. Het is noch een octrooi noch een kwaliteitscertificering.

De titel van hofleverancier is in het Journal de Monaco al gedocumenteerd op 2 december 1890, onder de regering van Albert I, met talrijke benoemingen in de jaren 1890. De soevereine beslissing van 5 mei 1976 van Rainier III legde vervolgens de regels voor toekenning en gebruik vast.

Het leveranciersbrevet wordt toegekend voor tien jaar en is verlengbaar. Het kan op elk moment zonder motivering worden ingetrokken en vervalt automatisch bij een wijziging van activiteit, stopzetting van de activiteit, overdracht van de handelsvergunning, faillissement, gerechtelijke vereffening of schending van de regels.

Een hofleverancier mag het prinselijke wapen op bepaalde dragers aanbrengen, waaronder reclamedragers zoals zijn voertuigen. De tekst van 1976 verbiedt hem echter zijn leveringen aan de Prinselijke Familie voor reclame te gebruiken, foto's van haar leden of het wapen te gebruiken om een product te promoten en deel te nemen aan collectieve campagnes met andere houders.

Om te weten of een bedrijf echt hofleverancier is, moet u in het Journal de Monaco de soevereine beslissing tot toekenning of verlenging terugvinden die het betreft, en nagaan of die minder dan tien jaar oud is. Omdat de titel ook kan vervallen, bijvoorbeeld bij een wijziging van activiteit, kan het bedrijf worden gevraagd zijn beslissing voor te leggen.

Wet nr. 716 van 18 december 1961 verbiedt elk gebruik van het wapen, het embleem, de wapenspreuk, het insigne of het zegel van de Prins zonder voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit. Ze voorziet in een gevangenisstraf van één tot zes maanden en een geldboete, of slechts een van deze straffen, en in de verwijdering van de weergegeven tekens en de eventuele verbeurdverklaring van de voorwerpen.

De auteur

Ivan ARKHANGUELSKY

Ivan Arkhanguelsky is een digitaal professional die gespecialiseerd is in webontwikkeling, het aansturen van digitale projecten, zoekmachineoptimalisatie en het structureren van online informatie. Met meer dan vijftien j...

Profiel bekijken

Over het bedrijf