Przejdź do treści
Niezależny katalog firm i organizacji w Monako
Katalog
Firmy Kategorie89 Branże304 Kadra zarządzająca i specjaliści Informacje
KaliDirectory
Nasze oferty

Dostawca Księcia Monako: historia i zasady oficjalnego tytułu

Dostawca Księcia Monako: historia i zasady oficjalnego tytułu

„Fournisseur breveté de S.A.S. le Prince Souverain de Monaco” (patentowany dostawca J.K.W. Księcia Panującego Monako): ten napis, wraz z herbem książęcym, widnieje na witrynach, opakowaniach lub papierze firmowym niektórych przedsiębiorstw. Odpowiada oficjalnemu tytułowi, nadawanemu decyzją suwerenną i od 1976 roku objętemu precyzyjnymi zasadami. Archiwa Journal de Monaco pokazują, że tradycja sięga co najmniej 1890 roku, czasów panowania księcia Alberta I.

Czym jest tytuł patentowanego dostawcy?

Tytuł patentowanego dostawcy jest nadawany decyzją suwerenną osobie lub spółce. Zgodnie z decyzją suwerenną z 5 maja 1976 roku może on być nadany w imieniu Księcia Panującego, Księżnej albo następcy lub następczyni tronu. Jego głównym skutkiem jest upoważnienie posiadacza do używania herbu książęcego w określonej formie i zawsze z oficjalnym napisem.

Mimo nazwy („brevet”) nie jest to ani patent na wynalazek, ani certyfikat jakości. Tytuł nie stanowi też rekomendacji reklamowej: tekst z 1976 roku zabrania posiadaczom wykorzystywania dostaw dla Domu Książęcego jako argumentu reklamowego.

Tradycja poświadczona od 1890 roku

Tytuł nie został stworzony przez tekst z 1976 roku. Journal de Monaco nr 1687 z 2 grudnia 1890 roku ogłasza już zatwierdzenie „fournisseur breveté de S. A. S. le Prince de Monaco”. Kolejne numery odnotowują liczne nominacje za panowania Alberta I w bardzo różnych zawodach:

Journal de MonacoZawód mianowanego dostawcy
nr 1739, 1 grudnia 1891Piwnice i sklepy wielkiego hotelu w Monte Carlo
nr 1761, 3 maja 1892Farmaceuta
nr 1790, 22 listopada 1892Ogrodnik i kwiaciarz w Monte Carlo
nr 1853, 6 lutego 1894Producent welocypedów
nr 2068, 1 marca 1898Krawiec

Pod koniec XIX wieku tytuł wyróżniał zatem dostawców codziennego życia Domu Książęcego, często sklepy osiedlowe, a nie tylko domy luksusowe.

1976: Rainier III ustala zasady

Decyzją suwerenną z 5 maja 1976 roku, opublikowaną w Journal de Monaco z 14 maja 1976 roku, książę Rainier III uregulował nadawanie tytułu. Tekst ten porządkuje praktykę już dawną. Legimonaco, oficjalna strona prawa monakijskiego, przedstawia go jako obowiązujący na dzień 16 listopada 2026 roku.

Na co pozwala tytuł

  • na używanie herbu książęcego, zawsze z napisem „Fournisseur breveté de S.A.S. le Prince Souverain de Monaco” lub odpowiednim napisem dla Księżnej lub następcy tronu, który może być przetłumaczony
  • na umieszczanie go na lokalach siedziby oraz oddziałów realizujących znaczne dostawy dla Domu Książęcego
  • na umieszczanie go na wytwarzanym produkcie, jeśli jest on rozprowadzany wyłącznie pod nazwą lub marką posiadacza, a także na opakowaniach, materiałach piśmiennych i nośnikach reklamowych, takich jak pojazdy firmowe
  • na czasowe używanie go na stoisku targowym lub wystawowym

Zezwolenie nie obejmuje spółek zależnych ani oddziałów za granicą, chyba że wydano zezwolenie specjalne.

Czego tytuł zakazuje

Herb należy używać „z dyskrecją i dobrym smakiem”, bez możliwości pomylenia z innym przedsiębiorstwem. Posiadacz nie może:

  • wykorzystywać w celach reklamowych dostaw i usług świadczonych dla Rodziny Książęcej
  • wiązać się z artykułami prasowymi poświęconymi Rodzinie Książęcej
  • uczestniczyć we wspólnych kampaniach promocyjnych z innymi posiadaczami
  • używać fotografii członków Rodziny Książęcej ani herbu w kampanii promującej produkt
  • używać herbu jako znaku towarowego lub usługowego ani umieszczać go na odsprzedawanych produktach

W tym ostatnim punkcie herb książęcy nie może więc zastąpić znaku towarowego: aby chronić nazwę lub logo firmy, trzeba zarejestrować znak towarowy.

Okres, wniosek i cofnięcie

Patent dostawcy jest przyznawany na wniosek, na dziesięć lat z możliwością odnowienia. Zgodnie z tekstem z 1976 roku wniosek składa się w Sekretariacie Stanu i podaje się w nim tożsamość i status producenta lub handlowca. Każdy projekt użycia herbu musi następnie zostać przedłożony do zatwierdzenia.

Nadanie patentu może zostać cofnięte w każdej chwili bez uzasadnienia. Ponadto wygasa ono automatycznie po upływie dziesięciu lat, w razie zmiany powodów jego przyznania, w szczególności zmiany działalności, w razie zaprzestania działalności, przeniesienia licencji handlowej, upadłości lub likwidacji sądowej oraz w razie naruszenia zasad. Publiczny tekst nie określa natomiast żadnego liczbowego kryterium przyznania, takiego jak staż czy wielkość dostaw.

Herb chroniony przez prawo

System opiera się na ustawie nr 716 z 18 grudnia 1961 roku. Zakazuje ona używania herbu, godła, dewizy, insygniów lub pieczęci Księcia bez uprzedniego zezwolenia właściwego organu. Sprawcom grozi kara pozbawienia wolności od jednego do sześciu miesięcy i grzywna albo tylko jedna z tych kar. Wyrok nakazuje usunięcie bezprawnie powielonych znaków oraz, w razie potrzeby, konfiskatę przedmiotów.

Za panowania Alberta II tytuł wciąż żywy

Decyzje o nadaniu, przedłużeniu i, rzadziej, uchyleniu tytułu są publikowane w Journal de Monaco, który poświęca im rubrykę „Fournisseur Breveté”. Dotyczą dziś tak różnych dziedzin jak żywność, rzemiosło, poligrafia czy lotnictwo biznesowe.

Przykładem jest Halle du Midi: decyzją suwerenną z 10 kwietnia 2018 roku Książę przedłużył tytuł patentowanego dostawcy przyznany tej spółce, specjalizującej się w owocach morza. Jej działalność przedstawiamy w artykule o wiodącym sklepie rybnym w Monako.

Jak sprawdzić, czy firma jest patentowanym dostawcą

Sama obecność herbu nie wystarczy, by stwierdzić, że tytuł jest nadal ważny. Weryfikacja zaczyna się od Journal de Monaco: decyzja o nadaniu lub przedłużeniu musi obejmować bieżący okres, czyli być młodsza niż dziesięć lat. Brak decyzji o uchyleniu sam w sobie nie wystarcza, ponieważ tytuł może też wygasnąć, na przykład w razie zmiany działalności. W razie wątpliwości firma może sama przedstawić dotyczącą jej decyzję.

To podejście wpisuje się w przydatne odruchy przy sprawdzaniu wiarygodności usługodawcy w Monako. Dla przedsiębiorstw Księstwa to także kwestia zgodności z prawem: używanie herbu książęcego bez uprzedniego zezwolenia podlega ustawie z 1961 roku.

Udostępnij LinkedIn Facebook X

Źródła

  1. Legimonaco — Décision souveraine du 5 mai 1976 réglementant l'attribution du titre de fournisseur breveté
  2. Legimonaco — Loi n° 716 du 18 décembre 1961 sur la protection des armoiries, emblèmes, devises ou insignes officiels
  3. Journal de Monaco n° 1687 du 2 décembre 1890
  4. Journal de Monaco — Décision souveraine du 10 avril 2018 prorogeant le titre de Fournisseur Breveté accordé à la S.A.M. Halle du Midi

Często zadawane pytania

Patentowany dostawca Księcia Monako to osoba lub spółka, której Książę nadał ten tytuł decyzją suwerenną. Tytuł upoważnia ją do używania herbu książęcego wraz z oficjalnym napisem na warunkach określonych w decyzji suwerennej z 5 maja 1976 roku. Nie jest to ani patent na wynalazek, ani certyfikat jakości.

Tytuł patentowanego dostawcy jest poświadczony w Journal de Monaco już 2 grudnia 1890 roku, za panowania Alberta I, z licznymi nominacjami w latach 90. XIX wieku. Decyzja suwerenna z 5 maja 1976 roku, wydana przez Rainiera III, określiła następnie zasady jego nadawania i używania.

Patent dostawcy przyznaje się na dziesięć lat z możliwością odnowienia. Może zostać cofnięty w każdej chwili bez uzasadnienia i wygasa automatycznie w razie zmiany działalności, zaprzestania działalności, przeniesienia licencji handlowej, upadłości, likwidacji sądowej lub naruszenia zasad.

Patentowany dostawca może umieszczać herb książęcy na niektórych nośnikach, w tym na nośnikach reklamowych, takich jak jego pojazdy. Tekst z 1976 roku zabrania mu jednak wykorzystywania dostaw dla Rodziny Książęcej w celach reklamowych, używania fotografii jej członków lub herbu do promocji produktu oraz udziału we wspólnych kampaniach z innymi posiadaczami.

Aby sprawdzić, czy firma rzeczywiście jest patentowanym dostawcą, należy odnaleźć w Journal de Monaco dotyczącą jej decyzję suwerenną o nadaniu lub przedłużeniu tytułu i upewnić się, że jest młodsza niż dziesięć lat. Ponieważ tytuł może też wygasnąć, na przykład w razie zmiany działalności, można poprosić firmę o przedstawienie decyzji.

Ustawa nr 716 z 18 grudnia 1961 roku zakazuje wszelkiego używania herbu, godła, dewizy, insygniów lub pieczęci Księcia bez uprzedniego zezwolenia właściwego organu. Przewiduje karę pozbawienia wolności od jednego do sześciu miesięcy i grzywnę albo tylko jedną z tych kar, a także usunięcie powielonych znaków i ewentualną konfiskatę przedmiotów.

Autor

Ivan ARKHANGUELSKY

Ivan Arkhanguelsky jest specjalistą w dziedzinie technologii cyfrowych, zajmującym się tworzeniem stron internetowych, zarządzaniem projektami cyfrowymi, pozycjonowaniem stron oraz porządkowaniem informacji w sieci. Dzię...

Zobacz jego profil

O firmie